Mensen met de eetstoornis ARFID beperken hun voedselinname sterk, zowel qua hoeveelheid als variatie, wat leidt tot fysieke en psychische problemen. De stoornis begint meestal in de kindertijd en is tot nu toe vooral onderzocht bij kinderen of mensen met ondergewicht. Een nieuwe studie van het Universitair Ziekenhuis Leipzig toont nu aan dat ook volwassenen met overgewicht aan ARFID kunnen lijden.
Voor veel mensen wordt eten geassocieerd met plezier, maar voor mensen met ARFID (Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder) gaat het vaak gepaard met angst, stress of walging. De stoornis uit zich in het afwijzen van bepaalde voedingsmiddelen, bijvoorbeeld vanwege de geur, consistentie of angst om te stikken of over te geven. Een aanzienlijk verminderde interesse in eten kan ook een teken zijn. In tegenstelling tot andere eetstoornissen zoals anorexia, speelt de wens om af te vallen geen rol. Desalniettemin is het risico op ondervoeding en daaropvolgende ziekten vergelijkbaar hoog.
Het team onder leiding van dr. Ricarda Schmidt en prof. dr. Anja Hilbert doet al jaren onderzoek naar ARFID in het Universitair Medisch Centrum Leipzig. Ze ontwikkelden onder andere een diagnostisch interview voor de detectie van deze eetstoornis, dat inmiddels wereldwijd wordt gebruikt. "Onze huidige resultaten laten zien dat ARFID ook voorkomt bij volwassenen met een hoger lichaamsgewicht – zij het met soms andere symptomen. Deze patiënten hebben specifieke diagnostiek en aangepaste behandelingsmogelijkheden nodig", aldus dr. Ricarda Schmidt, hoofd van de studie.
Voor de huidige studie werden 369 volwassenen online ondervraagd; sommigen vulden ook een klinisch interview in. Hierdoor konden zowel zelfgerapporteerde symptomen als officiële diagnoses worden vastgelegd en gecorreleerd met lichaamsgewicht en andere gezondheidskenmerken. Uit de enquête bleek dat 34 procent van de volwassenen met ARFID overgewicht had. Deze groep vertoonde vaker dan mensen met een laag gewicht een kieskeurige eetgewoonte, meer dagelijkse stress en een verhoogd risico op stofwisselingsziekten. Bijzonder opvallend: 100 procent van de mensen met overgewicht rapporteerde psychosociale beperkingen, vergeleken met 65 procent van de mensen met ondergewicht.
Een eerder verwaarloosd aspect: veel van de ondervraagde personen met overgewicht gaven aan zich grote zorgen te maken over hun figuur en gewicht. Deze zorgen worden echter vaak verkeerd geïnterpreteerd in de dagelijkse klinische praktijk. "Vooral bij mensen met een hoger lichaamsgewicht blijft ARFID vaak onopgemerkt, omdat gewichtsproblemen ten onrechte worden geïnterpreteerd als een indicatie van andere eetstoornissen of als gevolg van dieetgedrag", legt Schmidt uit. Daardoor wordt er vaak geen accurate diagnose gesteld – met mogelijk ernstige gevolgen voor de zorg, meent de wetenschapper. Om dit te veranderen, moet de diagnostiek worden herzien en moeten medische professionals worden geïnformeerd. Bestaande screeningsprocedures moeten worden aangevuld met gewichtsonafhankelijke detectiecriteria. Ook behandelmethoden moeten worden aangepast – zowel psychotherapeutisch als farmacologisch, adviseren de auteurs van de studie.
"Met onze huidige bevindingen dichten we een belangrijke onderzoekslacune en breiden we ons begrip van de ziekte uit naar een voorheen grotendeels genegeerde groep", aldus Schmidt, gedragswetenschapper. Vervolgstudies naar het ontstaan en de behandeling van de ziekte worden al gepland in het Universitair Medisch Centrum Leipzig.
oorspronkelijke publicatie
Oorspronkelijke titel van de publicatie in Psychotherapy and Psychosomatics:
“Psychopathologie bij volwassenen met gelijktijdig optredende vermijdende/beperkende voedselinnamestoornis (ARFID) en hoger gewicht,” https://doi.org/10.1159/000547450
Lees ook
Metastudie bewijst voor het eerst: Minder kanker door milieuvriendelijk dieet | Pugnalom
