Zou je iemand die om hulp roept helpen als diegene recht voor je stond, ongedeerd? Waarschijnlijk niet – en vleermuizen hebben vergelijkbare bedenkingen, zoals blijkt uit een nieuwe studie in Current Biology. Onderzoekers van het Museum für Naturkunde Berlin en de Universiteit van Napels Federico II tonen aan dat vleermuizen visuele of reukindrukken vergelijken met akoestische signalen om de realiteit van een situatie te beoordelen.
Wanneer vleermuizen door roofdieren worden gevangen , stoten ze noodkreten uit die de aanvaller kunnen laten schrikken of andere vleermuizen kunnen alarmeren. Vleermuizen benaderen vaak roepende soortgenoten in nood, vermoedelijk om het gevaar in te schatten of het roofdier te verjagen. De onderzoekers gebruikten dit scenario om te testen of vleermuizen individuele groepsleden kunnen herkennen op basis van vocale kenmerken.
Het onderzoeksteam, bestaande uit Mirjam Knörnschild, Martina Nagy en Danilo Russo, analyseerde eerst de akoestische eigenschappen van de noodkreten van wilde vleermuizen van de soort Saccopteryx bilineata in Panama. Ze ontdekten dat noodkreten individuele vocale kenmerken vertonen die het mogelijk maken om individuele vleermuizen statistisch te onderscheiden op basis van hun stemgeluid.
Om te testen of deze vocale vingerafdrukken relevant zijn voor de vleermuizen, speelden de onderzoekers noodkreten van groepsleden af voor de dieren. Deze playbacks, afgespeeld in de directe omgeving van hun verblijfplaatsen overdag, simuleerden de directe nood van een groepslid. De onderzoekers gebruikten een methode waarbij de informatie die over groepsleden werd overgebracht consistent of tegenstrijdig was. Dit stelde hen in staat te testen hoe vleermuizen reageren op tegenstrijdige sensorische signalen.
In het plausibele scenario hoorden de vleermuizen noodkreten van een groepslid dat net de dagverblijfplaats had verlaten. In het onmogelijke scenario werden noodkreten gehoord van een groepslid dat aantoonbaar nog in de verblijfplaats was, terwijl een ander groepslid was vertrokken. Verrassend genoeg reageerden de vleermuizen alleen op het plausibele scenario; in het onmogelijke scenario, waarin de noodkreten niet ruimtelijk overeenkwamen met de locatie van de melder, negeerden de vleermuizen de terugkoppelingen volledig. Dit toont aan dat vleermuizen sensorische input kunnen vergelijken en tegenstrijdigheden kunnen detecteren – een indicatie van geavanceerde cognitieve vaardigheden.
"Onze resultaten tonen aan dat deze vleermuizen over hoge cognitieve prestaties beschikken", legt Mirjam Knörnschild uit. "Door informatie uit verschillende sensorische kanalen te integreren, kunnen ze sociale signalen interpreteren en daarop reageren – een cruciale vaardigheid voor hun sociale interacties."
De studie biedt nieuwe inzichten in hoe vocale individualiteit complexe sociale structuren bij vleermuizen ondersteunt. "Grotere zakvleugelvleermuizen leven in stabiele sociale groepen, waar individuele herkenning waarschijnlijk essentieel is voor sociale interacties. We zagen dat dominante mannetjes als eerste reageren op noodkreten – wat hun belangrijke rol in de verdediging van de kolonie benadrukt", legt Martina Nagy uit. Het team ontdekte ook dat grotere groepen sterker reageerden op noodkreten, wat suggereert dat grotere groepen een grotere collectieve responsiviteit vertonen.
De resultaten onderstrepen het belang van multisensorische integratie bij sociale dieren en verdiepen ons begrip van dierlijke communicatie en cognitie. "Het vermogen om sensorische informatie te combineren voor individuele herkenning is een kenmerk van geavanceerde cognitie, zoals gevonden bij primaten of olifanten", legt Danilo Russo uit. "Onze studie draagt bij aan het groeiende aantal onderzoeken naar dierlijke communicatie en benadrukt de cognitieve vermogens van zoogdieren met complex sociaal gedrag."
Het onderzoek werd uitgevoerd met wilde grote zakvleugelvleermuizen op Barro Colorado Island, een onderzoeksstation van het Smithsonian Tropical Research Institute in Panama. Het project werd ondersteund door financiering van de Baden-Württemberg Foundation en de European Research Council (ERC) in het kader van het Horizon 2020-programma van de Europese Unie (2014-2020) / ERC GA 804352.
Lees ook
Vleermuisgeluiden onthullen individuele persoonlijkheidskenmerken | Pugnalom
Windturbines belemmeren de toegang van vleermuizen tot waterlichamen in landbouwgebieden | Pugnalom
