Olay büyük bir tantana olmadan gerçekleşti: Ührde yakınlarındaki alçıtaşı karst doğal rezervindeki, ziyaretçilerin bitki ve hayvanları rahatsız etmesini veya patikalardan ayrılmasını yasaklayan işaretler parça parça ortadan kayboldu ve aynı sessizlikle, Rump & Salzmann madencilik şirketi tarafından yerlerine düşen dallar konusunda uyarıda bulunan işaretler yerleştirildi.
Şunu belirtmekte fayda var: Burası hala aynı bölge, yani Avrupa'nın en önemli ve tür bakımından en zengin alçıtaşı karst bölgesinin bir parçası olan 18 numaralı biyolojik çeşitlilik sıcak noktası. Tek fark, daha önce sıkı bir şekilde korunan bu alanın artık ağaç kesimi, toprak sömürüsü ve kaya oluşumlarının patlatılması gibi faaliyetlere açık olmasıdır. Sonuç olarak, Ührde yakınlarındaki Härkenstein ve tepesinde anıtı bulunan Blossenberg yok olacak; bu anıttan –şimdilik!– Osterode bölgesine ve Harz Dağları'na kadar uzanan panoramik bir manzara hala izlenebiliyor.
Bu ekolojik felaket, devlet yetkilileri ve daha fazla öngörü beklenebilecek kişiler tarafından mümkün kılındı: BUND ve NABU doğa koruma derneklerinin yetkilileri, özellikle BUND Westharz'dan Dr. Friedhart Knolle ve o zamanki NABU Osterode başkanı Ursula Glock-Menger. Madencilik şirketi Rump & Salzmann'ın talebi üzerine, Braunschweig'deki İş Sağlığı ve Güvenliği Devlet Dairesi 2014 yılında Härkenstein ve Blossenberg'de daha fazla madencilik faaliyetine onay verdi ve Knolle ile Glock-Menger, sözde tazminat anlaşmasına imza atarak bu eşsiz doğal ortamın sömürülmesini resmileştirdi. İzin için ekolojik temeli sağlayan da tam olarak bu tazminat anlaşmasıydı; yaklaşık üç nesil boyunca sürecek olan 2090 yılına kadar daha fazla peyzaj tahribatını meşrulaştırdı.
